سلام دوستان.شبتون بخیر
من ساحلم.۲۶ سالمه.الان ۵ ماهه عقد کردم.نامزدم رو ۲ ساله میشناختم.یعنی بقولی باهم دوست بودیم
مرد خوبیه.دوسال پای من موند و بخاطر شرط خانوادم شغلش رو عوض کرد.درحالت عادی بسیار مهربون و خوب و همه چی تموم و آقاس
ولی وقتایی که از دستم ناراحت میشه زود عصبی میشه.داد میزنه
نمیدونم جر و بحث و دعوا تا چه حدی در دوران عقد طبیعیه.
میخواد همه چی در بهترین شکلش باشه.بسیار کمال گراس.
من ادم درونگرایی هستم.وقتایی که ناراحتم دلم میخواد خلوت کنم تو حال خودم باشم.ولی وقتی همچین چیزی ازم میبینه عصبی و ناراحت میشه
وقتایی که عصبیه دلش میخواد آرومش کنم با حرفام ولی من نمیدونم چرا کلا قفل میشه زبونم و این باعث میشه عصبیتر بشه و فکر کنه حالش برام مهم نیست.
تو این ۵ ماهه بیشتر از ۱۰ بار سر این مسئله دلخوری پیش اومده بینمون
بنظر شما چیکار کنم برا این مشکلم
من درحالت عادی کم حرفم.وقتی ناراحت بشم کلا میرم تو خودم.وقتی اون عصبی میشه من کاملا لال میشم و اون توقع داره در این شرایط من باهاش حرف بزنم
