به شدت سر رفتار اون دو تا اعصابم خورده!
مگه ما تموم نکردیم باهم؟ مگه من از اکیپشون نیومدم بیرون! دیگه چرا همچنان گیر منن! از هیچ فرصتی برای ناراحت کردن و تیکه پراندن به من دریغ نمیکنن، از تیکه هاشون ناراحت نیستم از تلاششون برای ناراحت کردنم ناراحتم!
اگه حساب کنیم به طور کلی دوران دوستی اونا بیشتر به من آسیب رسوندن و اذیتم کردن، یعنی کسی که الان باید شاکی باشه و اذیتشون کنه منم نه اونا!
نمیدونم باید بی توجهی کنم یا مثل خودشون باهاشون رفتار کنم؟
تا الان بی توجهی کردم در حد درصد خیلی کمی رفتارشون عوض شده نه زیاد، خوشمم نمیاد مثل خودشون رفتار کنم، به قول مولانا گر تو با بد بد کنی فرق چیست؟!
ولی وقتی میبینم دارن اذیتم میکنن یا تیکه میپرونن یا سه نفری برای اذیت کردنم بدون دلیل بلند بلند میخندن فشارم میره رو هزار و ضربان قلبم به شدت بالا میره و همه ش اورثینک میکنم!
