شما یه دوستی دارید
که اوایل رفتار خوبی داره
که حتی الان هم داره ولی با بقیه
با شما آنقدر صمیمی شده که حدی برای دوستی نمی دونه
همش فوش بده،موقع ناراحتی حرصشو رو شما خالی کنه که انگار شما مقصری
وقتی کاری که نمیخای بکینی قهر کنه
همش انرژی منفی بده بهتون
من دو سال تحملش کردم و الان نمیتونم
زشته کلا باهاش قطع رابطه کنم
چون لحظات خوب داشتیم ولی انقدر دلم پر ازش میبینمش افسرده میشم
شاید فکر کنید یه ۱۳,۱۴ سالم که با دوستم دعوام شده
ولی اینطوری نیست تازه
من واقعا نمیدونم یه آدم ۲۴ ساله چطور میتونه انقدر رو مخ باشه
اصلا تمرکز ندارم آنقدر حرص میخورم
خدا لعنت کنه اون روزی که باهاش حرف زدم
