۲۹ سالمه خودم شاغلم تو یه زندگی گوه با یه آدم خسیس روانی حسابگر گدا گشنه با خانواده بی شرف تازه به دوران رسیده گیر کردم.۳ ساله ازدواج کردم و بچه ندارم .از طلاق میترسم.همه راه ها رو رفتم .از در دوستی و محبت حتی باج دادن پول و حقوق از راه مشاوره و روان شناس.پادرمیونی بزرگترا همه چی ولی شوهرم درست نمیشه.حتی محیط کارم عوض کردم که کسی نفهمه تو سکوت با آرامش طلاق بگیرم ولی میترسم.حتی میدونم چقد بعدش راحت میشم.چقد این بار از روی دوشم برداشته میشه چقد غرورم احیا میشه ولی هنوز مثه سگ چسبیدم بهش التماس میکنم بیا درستش کنیم چیزی که حتی خودمم باور ندارم درست میشه واصلا از اولشم اشتباه بوده.الان موندم توش
عزیزم شما مثل منی. ولی من بچه دارم،بخاطرش هم مجبور شدم استعفا بدم. برا همین نمیتونم طلاق بگیرم. ولی شما بچه نداری، اگه رفتی مشاوره و تمام سعی و تلاشت رو کردی ولی درست نشد.قبل بچه دارشدن طلاق بگیر.