۲۹ سالمه خودم شاغلم تو یه زندگی گوه با یه آدم خسیس روانی حسابگر گدا گشنه با خانواده بی شرف تازه به دوران رسیده گیر کردم.۳ ساله ازدواج کردم و بچه ندارم .از طلاق میترسم.همه راه ها رو رفتم .از در دوستی و محبت حتی باج دادن پول و حقوق از راه مشاوره و روان شناس.پادرمیونی بزرگترا همه چی ولی شوهرم درست نمیشه.حتی محیط کارم عوض کردم که کسی نفهمه تو سکوت با آرامش طلاق بگیرم ولی میترسم.حتی میدونم چقد بعدش راحت میشم.چقد این بار از روی دوشم برداشته میشه چقد غرورم احیا میشه ولی هنوز مثه سگ چسبیدم بهش التماس میکنم بیا درستش کنیم چیزی که حتی خودمم باور ندارم درست میشه واصلا از اولشم اشتباه بوده.الان موندم توش
باید دوتایی بخواید تا زندگی درست شه
زندگی خواست و تلاش دوطرفه ست
وقتی نخاد . فایده نداره
طلاق تا وقتی بچه نداری ترسی نداره
درست که نمیشن اما اگه میدونی نمیتونی جدا شو چون جوونی همیشه نیست
تو ایران طلاق تا حدودی ترس داره حرف مردم و ترس از ازدواج نکردن و تنهایی و...
ولی زنهای قوی از پسش بر میان
هنوز شهامتش رو پبدا نکردی عزیزمفکر میکنی اگه ازش جدا بشی دیگه دنیا تموم میشه
عزیزم شما مثل منی. ولی من بچه دارم،بخاطرش هم مجبور شدم استعفا بدم. برا همین نمیتونم طلاق بگیرم. ولی شما بچه نداری، اگه رفتی مشاوره و تمام سعی و تلاشت رو کردی ولی درست نشد.قبل بچه دارشدن طلاق بگیر.
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
46 ثانیه پیش
48 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز