یعنی واقعا یه آدم درست هیچ جا پیدا نمیشه...
دانشگاه و محیط کارم زنونه اس.
داره ۲۲ سالم میشه یه دونه خواستگار هم نداشتم...
فامیل و اطرافیانمون هم اصلا موردی نیست و اون دو سه موردی هم که هست یکی از یکی بدتره...
چرا انقدر زمونه بد شده با هر کی آشنا میشم هیچکدومشون خوب نیستن همه مشکلات اخلاقی دارن یا معتادن یا خیانتکار و دختر باز و ...
نمیدونم واقعا باید چیکار کنم.
تصمیم گرفتم خود سرنوشت برام چیزی که به صلاحمه رو رقم بزنه...
شما هم درددل کنید🥺
من نمی‌خوام با کسی آشنا شم فعلا
مجردی کن واسه خودت فقط.مجردی خیلی بهتره
اشنا نشو با کسی
بسپر دست سرنوشت و رها کن
اگر اگر اگر مورد خوبی اومد و هدفش جدی بود و تازه اون اومد جلو اشنا شو
پس الان روی درس و کار و چیزای دیگ سرمایه گذاری کن
کلا قصد ازدواج ندارم راحتم
منم دقیقا همسن تو
خواستگار دارم ولی هیچکدوم خوب نیستن ، سخت گیر هم نیستم و توقع آنچنانی ندارم ولی خب بازم آدم خوب نمیاد
خود سرنوشتم فعلا برامون کاری نکرده
منم دلم مثل شما ست تو این قضیه ناامید شدم از ازدواج انگار
حالا مثلا پیدا نشه
چی میشه مگه
هرچی بهش فکرکنی و منتظر باشی اتفاقا پیدا نمیکنی ولش کن سنی هم ک نداری زندگی تو بکن درس بخون کارکن به خودت برس اگه قسمتت باشه و تو سرنوشتت کسی باشه خودش پیداش میشه
کلا ازدواج سنتی خیلی خیلی کم شده
