خیلی ناراحتم. صبح تا شب غصه میخورم.من هیچوقت نتونستم به خواسته هام برسم. مخصوصا بیشتر از همه.اینکه نتونستم به اونی که دوسش دارم برسم.بیشتر از همه ازارم میده😭😭وقتی اطرافم میبینم دو تا دختر پسر عاشق کنار هم. قلبم میگیره😭یا وقتی میبینم ادمایی که قلبمو شکستن خوشحالن زندگی خوب دارن اما من ندارم دلم خون میشه😭
دلم از دنیا گرفته از صبح همش گریه میکنم. مامانم میگه چته چرا گریه میکنی. حتی نمیتونم براش توضیح بدم فقط گریه میکنم...
خدایا خودت به دلم ارامش بده..
یه کتاب دارم به اسم بهشت یا جهنم از کلی داستان تشکیل شده و کلی روایت داره توش ولی داستان اصلی راجب یه پیر مرده که زندگی همیشه شادی داشته اونو به یه مصاحبه دعوت میکنن و مجری ازش میپرسه که چطوری تمام عمر شاد زندگی کردی راز این شادی چیه.و جواب مرده یه چیز بود اون گفت: من هر روز صبح بیدار میشم میتونم به سختی ها و نداری هام فکر کنم و روز بدی رو شروع کنم که این اتفاق تا خود شب و حتی روز های بعدی ادامه داره و یا میتونم شادی هارو ببینم هر چند کوچیک و ناچیز ولی روز خوبی رو شروع کنم و من هر روز فقط یه انتخاب دارم جواب مرده خیلی برام سنگین بود چون بهم فهموند کسی که داره زندگی رو سخت میگیره خود منم
