سلام سرتونو زیاد ب درد نیارم از وقتی اومدم خونه خودم اقدام داشتم چون pcu بودم میترسیدم بچه دارنشم شوهرم زیاد همکاری نمیکرد باهام از بابت رعایت روزها و خوردن تقویتی ها اخرش بعد۳سال این دکتر اون دکتر ivf کردم تو اولین انتقالم هم باردارشدم استراحت مطلق نبودم درحدکارای روزمره کارامو انجام میدادم نه گردشی نه تفریحی نه پیاده روی هبچی بماند چقدر قرص و امپول مصرف کردم دراخر هم در۲۴هفته بدون هیچگونه علایمی از قبل رفتم مطب کنترل شدم طول سرویکس گرفتن دیدن ن تنها بازشده بلکه بچه داره میاد و ساک در واژن هست بعد دو روز بستری دختر عزیزمو طبیعی بدنیا اوردم زنده بود نفس داشت صدا داشت اما گفتن بچه تو این سن برات بچه نمیشه به اصرار من برداشتن و بعد ۱ساعت گفتن مرد
از اون اتفاق ۱۳روز میگذره از اسمونا پرت شدم خوردم زمین دلم برای دخترم تنگ شده برای بارداریم برای حرکات دخترم ک خیلی هم زیاد بود خدا ظلم نمیکنه ولی این قسمت و برام خبلی بد نوشت برای ارامش دلم دعا کنید
