دوساله با زنداداشم قهرم دلم میخواد باهاش آشتی کنم ولی رفتاراش خیلی بی ادبانه س نگاه اطرافیان و نظرشون بیشتر آزارم میده، اون یکی زنداداشم که باهام خوبه حس ترحم بهم میده یه جوری رفتار میکنه که مثلا هیچ کس از من خوشش نمیاد اونم که حرف میزنه خیلی داره بهم لطف میکنه.
یه راهنمایی هم بکنین که اگه خواستم آشتی کنم چه راه هایی بهتره؟
باهاش آشتی نکن
آره درسته
از طرفی هم میترسم پیش قدم بشم برای آشتی و واکنش اون به این آشتی کردن بد باشه و بدتر بشه همه چی
دوس داشتم یه بزرگتری، کسی پادرمیونی کنه آشتیمون بده ولی برای هیچ کس مهم نیست، انگار همه خوشحالن از این قهر
تنها کاری که میکنن اینه که از دور فقط یکیو مقصر میکنن
بی دلیل نه
مثلا وقتی تیکه بهم میندازن یا حرف نامربوطی بهم میزنن
اینا میاد تو ذهنم که خدایا من که کاریش نداشتم چرا اون حرفو زد
متاسفانه یا خوشبختانه یکم ریز بینم کوچکترین مسئله ای باشه سریع میفهمم ولی بدیش اینه نمیتونم همون لحظه ثابت کنم
بیشتر مواقع زمان که میگذره همه چی مشخص میشه
