Scríobhaim chun cuimhne a bheith againn ar chomh bocht agus a bhí muid agus ar na cruatan a bhí ar mo mháthair ionas gur féidir liom cúiteamh a dhéanamh air lá amháin.
Inniu, dúirt mo mháthair go brónach ó bhun a croí, is mian liom gur rugadh mé anois ionas go mbeadh fiacla agam ar a laghad chun m’arán folamh a ithe, ní raibh sí ag gearán faoi arán folamh a ithe, bhí sí brónach mar nach raibh fiacla ar bith aici. .
