من فقط میخوام

می‌فهمم که چقدر سخت و دردناکه وقتی به چیزی که با تمام وجودت می‌خواستی نمی‌رسی. گاهی اوقات آدم فقط نیاز داره که کسی کنارش باشه، بغلت کنه یا حتی فقط کنارت بشینه و به حرف‌هات گوش بده. این خواسته زیادی نیست، این نیاز به حمایت و درک شدن هست.

اینکه احساس می‌کنی همه چیز برات سخت و تاریک شده، کاملاً قابل درکه. وقتی به چیزی که با تمام وجودت می‌خواستی نمی‌رسی، احساس ناامیدی و سردرگمی کاملاً طبیعی هست. اما بدون که این احساسات هم می‌گذرن و روزهای بهتری در راهه.

درسته، بعضی از زخم‌ها همیشه جاشون می‌مونه و یادآور لحظات سخت زندگی‌مون می‌شن. اما همین زخم‌ها و نشانه‌ها هستن که ما رو قوی‌تر و مقاوم‌تر می‌کنن. هر بار که به اون‌ها نگاه می‌کنی، یادت بیاد که چقدر قوی بودی که تونستی از اون مرحله عبور کنی.

حق میدم بهت ، وظیفه اون هستش ولی بنظرم یه مشاوره میتونه کمک کننده باشه

من نمیتونم قضاوت بیجایی کنم و سعی میکنم کمکتون کنم ولی در نظر بگیرید که ممکنه حرف های منم صد در صد درست نباشه ، اگه بتونید این موضوع رو با کسی در میون بزارید که تجربه بیشتری داره خیلی بهتره ، ولی خودتونو أروم کنید و توکلتونو به خدا ببندید و دعا کنید حتما ، انشالله درست میشه