کیا حاظر اند دروغ بشنوند ولی تلخی و زهر حقیقتو نچشند؟
مننننن
من✋️✋️✋️✋️
منم
وقتی حقیقت آزاردهنده میشه دروغ میگیم، و دروغ میگیم تا جایی که دیگه یادمون نمیاد حقیقتی هم وجود داشته اما حقیقت هنوز اونجاست....
نه خوشم نمیاد.واقغیت بهتر
حق خودتون نمیدونید دونستنشو؟حتی تلخ؟
تلخ تر از دروغ هم مگه هست ؟
دروغ یه ویترین موقته .
حقیقت روشن و شیرینه ؛ چون باعث میشه آدم تغییر مسیر بده
هر چقدرم خودت رو گول بزنی آخرش تلخی حقیقت یه سیلی میکوبه تو صورتت دروغ شیرین دردی از کسی دوا نکرده
بارها به تجربه بهم ثابت شده شاید توی اون لحظه اونجوری باشه
اما هر چقدر زمان میگذره
ابرها کنار میرن
مسیر جدید روشن میشه ؛ و خیلی اتفاقات شدنی میشه ؛ تلخ تر نمیشه چون خاصیت حقیقت اینه تلخی رو از بین میبره .
اینکه آدم خودش رو هم بلد باشه خیلی مهمه .
به نظرم هیچ انسانی در جهان آفرینش مستحق شنیدن دروغ نیست . و همین تلخه .
من انتخاب نمیکنم خودش در آخر میزنه و میره😅 یعنی در واقع آخرش مجبوریم باهاش مواجه بشیم حالا چه خودمون به خودمون دروغ بگیم چه یه نفر دیگه اخر حقیقت برملا میشه اما به من باشه نه تلخی حقیقت رو انتخاب میکنم نه شیرینی دروغ رو از جفتش بدم میاد کاش یه حقیقت شیرین پشت هر چیزی بود این انتخاب منه که متاسفانه میسر نیست
چرا باید دروغ بگیم ؟ حقیقت آزاردهنده باشه ما نباید دروغ بگیم . انسان ها حق دارن از حقیقتی که پیش ماست آگاه بشن . دروغ اون ها رو موقتا دور نگه میداره .
حقیقت هر چند آزار دهنده اما نتیجه ش خوبه .
درخت لیموشیرین حیاط ما پر از تیغ های بزرگیه که زهر داره ؛ اما نتیجه چیدن لیموشیرین های آبداره ، پس از آزار تیغ دوری نمیکنیم .
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-3 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز