برای فزار از دلتنگی و فکر فردا و اینده میخوابی...
نصف شب با بغض بیدار میشی
تمام راه هایی که فکر میکنی باید طی کنی رو مرور میکنی
میبینی هر چند حالتش سخته و سختیش ب تلاشاش نیست.. ب جنگیدن با روان خسته و روح بریده اس.. گاهیوقتا مجبوری بازم تلاش کنی اما تو ی مدت طولانی جنگیدی و حالا روانت کشش نداره
