وقتی زندگیای خیلیا رو میبنم و میبینم خیلیا چطور از همه چیز زندگیشون و ... مینالن ...
و بعضیا چطور درگیر یک سری روابطه تاکسیک میشن و خیلیام دورا دور دل میدن به یکی مثله رفیقه خود(پسته قبلیم هست)
این رو روز به روز بیشتر متوجه میشم که، هیچ پسری، هیچ مردی ارزشه اینو نداره؛ که خودمو، روحمو، جسممو، لایف استایلمو، درس خوندنمو، پیشرفتمو و ... رو بزارم کنارم و خودمو ایگنور کنم اونم واسه کسی که معلوم نیست میمونه یا میره!:)
من خودم به عنوانه یه نوجوونه بی تجربه و کسی که سرش تو کاره خودش بوده و هست میگم، منی که ۱۷ سالمه میگم به کسی که شاید کوچک تر از منه ... از هیچیتون نزنید واسه یه پسر با مرد ... دوستامو دیدم اخرش چی شد روحشون!
رو خودتون زوم باشید
