سلام امیدوارم حال همه خوب باشه ، بنده دانشجوی رشته انسانی هستم امسال پایه یازدهم ام و هدفم فرهنگیانه ، از نظر فضای مجازی یعنی کلا گوشی و کامپیوتر دور هستم روزانه نیم ساعت استفاده میکنم برای کار های ضروری ، فضای خانواده ام به شدت افسرده خودمم تنها هستم و دوست و رفیقی ندارم. بیرون اصلا در نمیام چون محیط مون اصلا خوب نیست و میترسم بیوفتم توی دام رفیق و رفیق بازی به خاطر همین دوری میکنم از بچگی بیرون در نمیومدم بیرون .. سرگرمی ندارم درسام سنگینه حتی پنجشنبه ها هم کلاس داریم به جز جمعه ها از ۶تا ۲ظهر مدرسه ام ، درس ها بشدت سنگین هستن حجم شون بالاست ، معدل سال پیش ام بالا شد ، امسال میخوام بهتر بخونم اما خسته ام نه یه کسی دارم باهاش درد و دل کنم نه چیزی ، خانواده هم اونقدر درگیر مشکلاته که اصلا منو نمیبینه ، فقط با نماز و دعا اروم میشم همین که میبینم مادرم ناراحته خیلی روی کمرم سنگینی میکنه مشکلاتی هست که به امید خدا حل میشه . ممنون میشم کمکم کنید
تو مدرسه یکی دو نفر هستن در حد همکلاسی فقط بیرون مدرسه کاری ندارم با هیچکدوم شون ، اصلا دوست ندارم با کسی برم بیرون یا حرف بزنم از کل دنیا ضده ام از اول با تنهایی کنار وامدم
اگه مشکلی برای کسی پیش بیاد از آشنایان یا.. درک میکنم دلداری میدم روانشناسی خوندم از بچگی درد کشیدم ، بعد به خودم میام میبینم هیچکی نیست منو بپرسه زنده ای ؟؟یا مردی