تو زندگیم فهمیدم اگه تلاش کردم و نشد اصرار نکنم رهاش کنم این خیر و مصلحت الهیه خدا خودش بهتر از خودم به ظرفیتم آگاه بوده
یادمه کنکور اولم علارغم تلاش زیادم رتبم حدود ۲۵ هزار شد و به هدفم نرسیدم (هدف که چه عرض کنم مثل اینکه کور شده بودم فقط اونو میدیدم ) .
سال دوم اومدم بیشتر بخونم که تو اون سال چند تا مشکل برا خانواده پیش اومد که مجبور شدیم سه ماه به خاطر درمان بریم تهران و رتبم فقط سه هزار کمتر از پارسالم شد ولی من بازم پافشاری کردم یادمه همش گریه میکردم از خدا میخواستم کمکم کنه میخوندمو و گریه میکردم ،پا فشاری میکردم و سال سوم با رتبه ۹ هزار بین پیرا پزشکیا پرستاری رو انتخاب کردم بدون اینکه ظرفیتم رو در نظر بگیرم
ولی الان با وجود اینکه ۶ ترم گذشته روز به روز دارم بی علاقه تر میشم چون محیط بیمارستان اصلا به روحیاتم نمیخوره 🥲
کاش سال اول پا فشاری نمیکردم میرفتم سمت یه رشته ای که از حوزه درمان جداست 🤦🏻♀️
در حال حاضر رو در اومدن از سینگلی دارم پا فشاری میکنم ولی الان میگم واقعا راضیم به رضای الهی شاید من ظرفیت متاهلی رو ندارم ☺️
خدا خودش بهترین ها رو برا همه میچینه 😍🥰
الحمدالله ❤️
