نمیدونه بگم حداقل با شما درد دل کنم من تک دختر خانواده هستم و یه بردار بزرگتر از خودمم دارم از وقتی که یادم میاد من به سن راهنمایی دبیرستان رسیدم گیر دادنا و شکاک بودن داداشم شروع شد تا گوشی دستم بود میومد از دستم میکشید بیینه به کی پیام دادم مچمو بگیره اگه یکم به خودم میرسیدم میگف کجا میری که مثلا عطر زدی یا شده تو جمع فامیل بودیم من به دوستم پیام میدادم جلو بقیه از دستم کشیده ز زده به اون شماره ببینه طرف کیه و خیییییلی چیزای دیگه اخرین بار من هیچوقت دختر بی بند باری نبودم تفریح من در کل با دوستام یه بازار رفتن بود یا یه کافه رفتن و باکسی هم اشنا میشدم در حد تلفنی صحبت میکردم که یروز داداشم گوشیمو گرف با یکی اشنا شده بودم یه هفته بود کلا پیامامو خوند و با کمربند افتاد به جونم کلی بهم ناسزا بد بیراه گفت ازون روز تا الان که ۶ سال میگذره من دیگه باهاش یک کلمه حرف نزدم مجردم تو یه خونه ولی اصلا باهم صحبت نمیکنیم یعنی اون روزا که از جلو چشمم میگذره گریم میگیره نوجوانی جوانی من فقط با کتک ترس استرس گذشت هیچوقت خوشی ندیدم هیچوقت دلم باهاش صاف نمیشه احساس میکنم اصلا برادری به این اسم ندارم همیشه گفتم هیچوقت حلالش نمیکنم اون دنیا باید جواب پس بده اینم یه بخشی از سرگذشت من نمیدونم شما جای من بودین چیکار میکردین همیشه حسرت کسایی رو میخورم که داداش مهربون پایه و با درکی دارن
و ماهایی که
حق نداشتیم کلا گوشی داشته باشیم
رفتن پیاده روی و کافه و بازار و دوست و.... هم ممنوع بود
منم داشتم همچین برادری کاری کرد بخاطر یه گوشی ساده از خونه فرار کردم چون میخواست منو بکشه الانم داره تقاص پس میده
اتفاقا داداشت چون بد دل بوده تو زندگی ایندش با همسرش به مشکل میخوره،نمیدونم ازدواج کرده یا نه،ولی وای به حال خانوم آیندش،تقصیر پدر مادر شما هم بوده که جلوی اینکارارو نگرفتن و متوجهش نکردن که پدر مادر داره که برات تصمیم بگیرن،محدودیت نتیجه عکس میده همیشه
عزیزم منم مشکل شمارا داشتم خیلی بد بود واقعا از شما کمترنبود بیشتر گاهی حتی بامن میمد بیرون اصلأ آرامش نداشتم واسه همین به اولین خواستگاران بله گفتم که همون موقع داداشم کلی بازم منا کتک زد بلاخره نامزدی دورانی بود که بازم داداشم گیرمیداد نامزدت نیاد اینجا نرو خونشون هما نبینید تا یک ماه نشد ازدواج کردم اما شوهرم بدتر نه اخلاق داره نه هیچ همش سرکوفت داداشم خانوادما بهم میزنه اینا زندگیم آتیشه منم دوست داشتم داداش خوب پایه باشه منم حسرت زندگی کشیدم
خب اینجور افراد بیمار هستن و باید درمان بشه وگرنه در آینده برای ازدواج و زندگی مشترک به مشکل میخوره.کار خوبی میکنی ازش فاصله میگیری.
فقط پدر و مادرت نظرشون چیه؟
آیا این اجازه رو بهش میدادن که باهات اینجوری رفتار کنه و کتکت بزنه؟ یا وقتی نبودن این کار رو کرده بود؟
جلوی گیر دادن های بیخودش رو نمیگیرن؟
برادرت که بیماره و تکلیفش معلومه،بیشتر باید از پدر و مادرت انتظار داشته باشی و ازشون بخوای که تو رو حمایت کنند در برابر این پسرشون و نذارن به تو آسیب بزنه.
واقعا سخته تو یه خانواده که همش پسر سالاری باشه و مسی حتی مامانتم چیزی نگه به دختر زور بگن همه حق میدم گاهی مامانم میگه خو تو کوتاه بیا آخه چقدر کوتاه میمدم زندگیما به خاطر داداشم لجن شد زندگیم خراب شد خیلی سخته از خونه بابا فرارکنم از چاه بیفتی چاله شوهر نفهم احمق ذکه چیزی حالیش نیست فقط سرکوفت سر زنش
چرا وقتایی که خونه بودن اگر درگیر میشدیم میومدن جلوشو میگرفتن میگفتن خواهرتو اذیت نکن چیکارش داری یا بابام باهاش خیلی صحبت میکرد بابام خیلی مهربون با درکه میگف دختر جوونه دوس داره بگرده بپوشه چیکارش داری ولی خب اون هیچ جوره تو کتش نمیرف میگف من حساسم اگه بفهمم با کسی حتی حرف بزنه با ماشین از روش رد میشم
