خانما تجربه شخصیمو میخوام بگم بهتون. چیزی که تو دوران بارداریم تجربه کردم و خداروشکر با خوبی و موفقیت پشت سر گذاشتم.
وقتی تو ۱۳ هفتگی بارداری رفتیم سونو واسه غربالگری اول(بماند که دکتر بی وجدانی که پیشش رفته بودم هفتمو زودتر از عدد واقعیم حساب کرده بود) عدد ntم گفت ۳.۶۶ و این عدد از حد نرمال بالاتر بود. همونجا بهم گفت باید cvsکنم یعنی نمونه گیری از جفت که ریسکشم بالا بود و احتمال پارگی کیسه آب هم داشت. من قبول نکردم و رفتم خونه...بعد گفتن پس باید آمینو سنتز کنی که از ۱۵ هفتگی میشه انجام داد و اونم ریسک پارگی کیسه آبو داره اما کمتر. بازهم دلم راضی نمیشد و نگرانی فراوان. چه روزایی بود که فقط با گریه و استرس میگذشت.شبها تا صبح اشک میریختم....دلم نمیخواست واسه تودلیم اتفاقی بیوفته حتی یک درصد. اگه اون یه درصد میشد میمردم. تااینکه فهمیدم یه آزمایش خون هست به اسم سلفری! که فقط از خونه مادر میگیرن. کلییی تحقیق کردم.هر آزمایشگاهی که اینو انجام میداد از مسئول فنی هاشون میپرسیدم...مطالب خارجی ترجمه میکردم میخوندم...جالبه آزمایشگاهها و دکترا میگفتن آمینو سنتز انجام بده!! سلفری نه! اما خودم هرمطلب و مقاله ای میخوندم مبگفت دقت سلفری ۹۹ درصده و خطری هم برای جنین نداره.بعدا فهمیدم دلیل اصرار تمام اون آزمایشگاهها و دکترای زنان برای آمینو یا سی وی اس فقط پول جیب خودشون بود!! براشون مهم نیست که چه بلایی ممکنه سر جنینت بیاد!!
