خانمهای عزیز من دارم افسرده میشم
زندگیم خوبه خیلیا در حسرت زندگی من هستن
ظاهراً همه فامیل یا آشناها همه میگن خوش به حالش
حتی وقتی خودمم فکر میکنم
اما یه روز خوب ندارم شاید در ظاهر باشه
اما در اصل نه
همش با شوهرم به مشکل بر میخورم در همه لحاظ
مادرشوهرم از یه طرف
شوهرمو من همدیگه رو دوست داریم همه چی مون هم تکمیلش
اما یه روز خوب نداریم بدون دعوا
یه بار هم خودکشی کردم
واقعا خسته شدم
دعایی چیزی سراغ دارید؟
که اونم اصلا فایده نامیده مادرشوهرم همش واسه زندگی پسرش این کارو میکنه
من چیکار کنم
