سلام
ببخشید شاید سوالم مسخره باشه ولی
من تو این یک سال و خورده ای که دانشگاه رفتم یه چیزی خیلی رو مخمه و واقعا ناراحتم اونم سر قدم (۱۶۷) و اینکه پسرم
قشنگ حس میکنم دخترا یه حس بچه گانه بهم دارن هیچ توجهی بهم نمیشه بعضی وقتا رفتار سرد دیدم (مطمعنم سر همین داستانه)حتی سر این قضیه بهم تیکه انداختن :( همش میپرن بقل قد بلندا حالا من خودم دختر باز نیستم ولی ته دلم غصه میخورم میگم مگه من چیم کمه بابت چیزی که دستم نبوده انقدر الکی عقب بیفتم . تو دانشگاه هم دوست های صمیمی یم بهم گفتن تو شانسی نداری سرتوربنداز پایین درستو بخون.... حالا آدم میگه دانشگاه به درک بعدش چی ؟ بازم همین قصه میشه ...
از لحاظ ظاهری هم تنها مشکلم همینه وگرنه تو اخلاق و رفتار و ... معروفم میگن خوش اخلاقه و چهره خوبی هم دارم آدم خجالتی هم نیستم زبون هم دارم ولی انگار .... چه فایده . آخه منم دل دارم حداقل نمیشه این رفتار رو جامعه ما کنار بذاره یه مقدار ؟! همیشه از خدا شاکی بودم چرا همچین چیزیو از من گرفتی چرا گناه من چی بود .... دقیقا چیزیو بهم ندادی که اینا براشون مهمه! خب حداقل نمیخوای بدی یه چیزیو نده که یا بتونم تغییرش بدم یا
انقدر مهم نباشه :(
فک کن هی ببینی سر این قضیه هی داری ضربه میخوری هی عقب میفتی ورسما هیچ کاری هم نمیتونی بکنی 🙃
ببینید چقدر کم آوردم که روم نمیشه اصلا این قضیه رو با کسی مطرح کنم اومدم اینجا دارم میپرسم :/
چیزی که دست خودم نبوده و نیست الان حس میکنم تهدیدی برای آینده عاطفی من شده .
حالا خوش حال میشم اگر تجربه ای دارین یا توصیه ای هرچیزی که هست بهم بگین بلکه شاید از این وضعیت بتونم خودمو بیرون بکشم :)
