لبخندش برآمده از قدرتش بود وگرنه درون پر التهابی داشت. وقتی انسان اظهار عجز و ناتوانی و ضعف در حضور دیگران میکند مخصوصا وقتی آن شخص خود شخصیت ضعیفی دارد، اینکار مایه حقارت خویشتن خواهد بود؛ بایستی به دیگری لبخند زد و آشفتگیهای درون را نزد ضعفا بر ملا نکرد...