من ی بار خر شدم ، بچه بودم و ساده؛ ی پسری ب زور وارد زندگیم بود
۱۶سالم بود
چن ماه مزاحمم سد، هر کاری میکردم نمیرف
از زمین تا اسمون بهم توجه میکرد
چن بار ب خاطر اینکه قبولش کنم خود.کشی ناموفق داش
اخرش دیدم باید درس بخونم گفتم اوکی ، دوستت دارم فقط بیخیالم شو
ب خانوادم همش سیگنال میدادم ک بفهمن داستان چیه
چون خجالتی بودم و نمیتونستم بکم از طرفی میترسیدم دعوا شه
فهمیدن و دعوا ها شد
بگذریم
ب خاطرش از کنکور و اینام موندم
گند زدم
دوباره موندم
خیانت کرد بهم؛آزارم داد؛با احساساتم بازی کرد،تخریبم کرد و حس میکردم هیچ ارزشی ندارم براش،تمام شخصیتمو له کرد و مث سگ خیابون بام رفتار میکرد
بعد میومد میگف غلژ کردم
حالا
گذشت و چار ماه بعدش من کنکوره رو دادم
بازم اونی نشد ک میخواستم..
هر چند فک میکردم ک میشه
بعد کنکورم با ی پسری اشنا شدم،حس میکردم معرفت داره،و درست هم فک کردم..واقعا بچه ی خوبی بود با اینکه یکم فوش و اینا میداد کلن
ب من ن
لحنش بود
منم خیلی جدی نبودم ، بهشم گفته بودم ک جدی نیستم و فقط حالم خوب نیست
اونم موند و به حرفام گوش کرد، و حالا بگذریم ک دوسم داشت..تازه فهمیدم ک دلبسته بهم
ولی میدونم ک کنار میاد ادم قوی ایه
و در واقع من کلی گریه کردم،اون اوکی به نظر میرسه
و رفت سربازی
