من بچه اولم و یادمه بچه که بودم با پدر و مادرم پارک بودیم و اونا قایم شدن پشت درخت و من که دو سالم بود دنبالشون می‌گشتم و هنوز یادمه اون لحظه استرس خیلی زیادی داشتم و گریم گرفت و خوردم زمین
مامانم میگه کلا ۱۰ثانیه بود ولی من حس میکنم خیلی اون اتفاق بزرگ بود شاید چون بچه بودم این حسو داشتم
بیارم توی بازار بودیم 6سالم بود گم شدم و یادمه خیلی ترسیده بودم و گریه کردم بعد یه خانم منو برد پیش خودش بعد چند دقیقه مامانم پیدام کرد
بنظرتون این میتونه باعث طرحواره رهاشدگی شده باشه؟
الانم چند دقیقه از پارتنرم بی خبر میمونم یا مثلا دیشب ک خواب مونده بود قرار بود آنلاین شه من دست خودم نیست خیلی خیلی استرس میگیرم و یه حسی مثل عذاب وجدان و دلسوزی که وای الان باید باهم حرف می‌زدیم ولی خواب موند
