عزیزم میشناسم دختر ۱۶ ساله ای رو که نوار بهداشتی نداشت و نمیدونست چیکار کنه بخاطر فقر ترک تحصیل کرده بود از خیلی قبلتر و تفریحش صفر بود و خوراکش هم شاید زنده نگه داشته بودش اما قطعا ویتامینای موردنیاز بدنشو تامین نمیکرد
الان این خوراک یعنی روزی خدا؟! مگه زنده موندن مهمه؟ اینکه چطور زندگی کنی مهمه درضمن همون زنده موندنم اینجوری نمیشه وقتی یه مریضی ساده هم میگیرن نمیتونن درمان کنن بخاطر فقر
شما که معتقدید بچه پر از عقده و تروما میشه بزرگ میشه پر از مشکل میشه ممکنه دزد بشه ممکنه قاتل بشه ممکنه از بچه ها متنفر بشه. به نظرتون مشکلی واسه اینایی که زندگیشون اینطوره پیش نمیاد؟
بعدم وقتی میگیم بچه منظور بچه نیست منظور انسانه وگرنه چشم به هم بزنی بچه بزرگ شده
هروقت شما رفتی یه دست لباس شیک یا هرچی واسه بچت بخری خواستی کارت بکشی فروشنده گفت نمیخواد پول بدی خدا روزیمو خودش میرسونه و اون لباس همینجوری متعلق به بچه شما شد بگو خدا داره روزیشو میده تازه ممکنه یبار پیش بیاد کسی بخواد کمک کنه دوبار پیش بیاد.. ولی هروقت واسه لباس غذا تفریح و مدرسه خوب و کلاس و ورزش خوب واسه تک تک اینا همینجوری شد بگو خدا روزیشو داد
خدا به هرکسی دست داده پا داده توانایی داده
دستگاه تولید مثل داده اما برخلاف حیوونا عقل هم داده همین عقله که آدمو از حیوون متمایز میکنه
عقل رو داده که طرف فکر کنه وقتی از هرلحاظ توی شرایط مناسبی بود بچه بیاره نه اینکه از نعمت عقل که خدا بهش داده استفاده نکنه (که اگه این ناشکری و کفر نعمت نیست پس چیه) بگه آره خدا روزیشو میده من شرایطم درسته نامناسبه اما خدا روزیشو میده پس بچه بیارم
دست و پا و توانایی داده که شرایط درست رو فراهم کنه
اگه از این چیزایی که خدا داده که انسان بشه مثلا اشرف مخلوقات و این چیزا انسان رو از حیوان متمایز میکنه اگه انسان ازش استفاده نکنه فرقش با حیوون دقیقا چیه؟!!!