نظرش اینه که تک فرزندی بسیار اسیب زاست هم برای پدر مادر هم برای بچه
بچه ای تنها که هیچوقت نمیتونه روابط هم سطحو تجربه کنه چون همیشه ادمای اطرافش انسان های بالغی بودن که خیلی بیشتر از اون میفهمیدن و میتونستن
عزت نفسش تحت تاثیر قرار میگیره و احتمال افسردگی زیاد هست
از طرفی چون تک بوده و فشار پدر مادر فقط روی خودشه، احتمال کمال گرایی هم هست
اگرم که وسایلی که بخواد فراهم باشه چون هیچ شریکی نداره چه تو وسایل چه تو تقسیم محبت پدر مادر، فداکاری درش شکل نمیگیره و پر توقع بار میاد و همه چیزو برا خودش میخواد