نصیحت برای یه دختر جوون خام

  طمع مثل دونه های شن میمونه اگه هرچی بیشتر کف دستت رو باز کنی شن هایی که جمع کردی از بین انگشتات می‌ریزه

ترس رشد می‌کنه وقتی حرکتت رو به تعویق میندازی پس شجاعتت رو جمع کن حتی اگه زمان کمی داشته باشی اما در نهایت تصمیم با خودته .

منم میخواستم بگم ب هیچ کس مفت چیزی یاد نده

یکی از بزرگان عرصه دنیا و عرفای ادبی 

تخلص عمو علی بهش دادند 

خانوادت حتی بدترین باشن از دوست و اقوام و غریبه بهترن 

هیچ جا خونه ادم نمیشه 

ب هیچ دوستی نمیشه، اعتماد کرد حتی چندساله و صمیمی تهش خنجر میزنن و حرف و خدافظیه 

عشقی ک بخادت میاد خاستگاری نه رل و زید و کوفت و.. 

مهارت و کار یادگرفتن از درس بهتره البته درسم خوبه بشرط تلاش و شرایط 

خودتو دوست داشته باش و برای خودت خط قرمزایی بزار حتما ک دیگران ازشون رد نشن و خودتم همینطور

نیاز ب سوگ و عزاداری برای ی موضوع داشتی حتما گریه کن خودتو بریز بیرون و روی کاغذ بنویس 

سعی کن کم کم مستقل شی و درامد خودتو داشته باشی 

عشق رو از 25سالگی شروع کن یا ازدواج 

برادر عمش

به صحبت ها و نصیحت های پدر و مادرت عمیق گوش کن و عمل کن.

احترام و کمک بهشون کن

فکر کن ۴۰ ساله شدی و میخوای از ۱۵ سالگیت مرور کنی ...

جایی برای تاسف و ای کاش ای کاش نذار

خیلی ها العان گذشته خودشونو که مرور میکنن فقط حسرت و پشیمان هستن.

استاد باش در یک هنر و تخصص تا سربلند و آینده ای بی دغدغه داشته باشی.

نه برادر باباشه 

تا عشق واقعیت نیومده صبرکن براش باهرکسی وارد رابطه نشو