۳۲ سالمه ویه پسر۹ ساله دارم که امسال کلاس چهارمه پسرم نوزادیش خیلی اذیتی بود ویه شب خواب راحت نداشتم بعدشم که شروع به راه رفتن کرد خیلی شیطون وپرانرژی بود باید همش دنبالش میبودم تاحدی که شک کردم نکنه بیش فعال باشه برمشم روانشناس گفت فقط شیطون وپرانرژیه مشکلی نداره الانم بچه باهوشیه وتودرساش خیلی موفقه من قبل پسرم یه بارباردارشدم زایمان زودرس تو۶ ماهگی داشتم وبچم نموند همون موقعه کلی لباسای دخترونه خوشگل گرفتم که هنوزم دارمشون خیلی دلم یه دخترمیخاد ولی وقتی به بچه داری ومشکلاتش فکر میکنم منصرف میشم چون سر پسرمم خیلی اذیت شدم میگم ولش کن چرا دنبال دردسرباشم ازیه طرف وقتی فکرمیکنم دورازجون من وباباش نباشیم پسرم تواین دنیا هیچ کس رونداره تنهای تنها میشه ازیه طرفم میگم ۳۲ سالمه بخوام دوباره خودمو سرگرم یه بچه دیگه کنم تقریبا نصف عمرم رفته پس کی بخوام خودم زندگی کنم واقعا دوراهیه سختیه سنمم داره میره بالا شماها بودین چیکار میکردین؟؟
منم مثه تو دودلم با این تفاوت ک دختر عروسکم چارسالشه
بچه بيار به نظرم چون من الان از بودن خواهرم خيليي خوشحالم و نسبت به همسنام كه ميبينم تك فرزندن و چقدر ناراحتن در صورتي كه من تنها دلخوشيم خواهرمه
من با تک فرزندی موافق نیستم
چون هم خودم هم شوهرم تک فرزندیم و واقعا حس بدیه
سختی ک بله داره .ولی همه ی بچه ها مثل هم نیستن شاید این باز پر خواب و اروم باشه چ معلوم
بیاری بهتره بچت تنها نیس
بنظر من اگر از لحاظ مالی و محبت از پسش بر میاید حتما بیارید چون واقعا پشیمون میشید ولی اگر حوصلشو ندارید یا نیاز های مالیش رو نمیتونید تامین کنید بهش فکرم نکنید
بیار
همه بچه ها مثل هم نیستن
نیار وقتی روحیه از خودگرشتگی نداری
من فقط یه دختر نوزده ساله دارم،۴۱ سالمه تا حالا پشیمون نشدم،دخترم هم راضی هست
من موافق تک فرزندی ام خودم خیلی راضیم
تک فرزندی اصلا خوب نیست اصلا
منم مثل شمام
منتها بیشتر فکرم سر نیوردن
تا کی بچه تر و خشک کنیم
خودمون چی آدم نیستیم
همش برام سواله اونایی ک بچه میارن یعنی از زندگیشون تو تمام سطح رضایت کامل دارن؟
اگ ندارن چجوری یکی دیگ رو میارن!
