درد و دل

درونگرایی ؟ و خیال پرداز ؟

عزیزم شما سنت خیلی کمه برای نا امید شدن

مادرتون مشکلش چی هست که اجازه نمی ده شما تنها جایی بری؟ می ترسن؟ بد بین هستند؟ به شما خیلی وابسته هستن؟ خودشون همینطوری بزرگ شدن و زندگی کردن؟

وقتی ریشه مشکل رو بدونی حل کردنش خیلی راحت تره

مادرتون رو که نمیشه کاری کرد

چون تغییر افکار ایشون به نظر خیلی سخت میاد

پس شما سعی کن خودت برای خودت کاری کنی. چون مادر که از همه نزدیکتر هست آسیب زده بیشتر تا کمک

به این فکر نکن که مادر همیشه باید از آدم راضی باشه. این جلب رضایت برای شما به قیمت از دست رفتن آینده و جوونی ممکنه تمام بشه

شما کم کم بدون ترس قدم های کوچیک بردار و از مخالفت های مادر و حتی تشر و ناراحتیش هم نترس. در واقع کمر همت ببند و از مشکلات نترس

تا شروع نکنی در واقع خودت هم مقصر هستی. شما هم داری اشتباه مادرت رو تکرار می کنی.