زندگی برادرم

از کار خدا 

رفت ازدواج کرد با ی دختر مطلقه 

یک ساعت عقد محضری کرد

ن جشنی نه اهنگی ن کت شلواری ب غریب ترین حالت ممکن رفت سر زندگی

از کار خدا نمی دونم چرا اما هیچکس از خانواده

ن خاهرا ن بزادرا ن حتی مادرم

خودشو زنشو پاگشا نکردن 

دعوت نکردن

خونش نرفتن اصلا الان یکساله سر زندگی ان(البته خودشون دعوت نکردن کسی خونه ش بلد نیست)

چندبار زنش اورد خونه مون 

خودش اسم خاهرمو ب زنش دروغ گفته بود(اسم جدید گفته بود خاهرم اسمش قدیمیه)ما ک صدای خاهزم رده بودیم دروغش لو رفته بود

امد داد و دعوا راه انداخت گفت زنم دیگ نمیارم اینجا و زنش سر مسائل کوچک و بزرگ بهش سرکوفت میده حتی مثلا ی بچه پرحرفی کنه تو خانواده بهش سرکوفت میره سر بچه بره کوچه یا هرچیزی بهش سرکوفت میده

اصلا جرات نمیکنه زنش بیاره خونه مون

زنش مانتوهای کوتاه ک این بدش میومد میپوشه

حتی تو بیابون ک بره ارایش در حد عروسی میکنه مژه و ناخن و دندون کاشت داره

روش نمیشه هیچ جا تو فامیل زنشو نشون بده 

و قایمش میکنع از دید فامیل

من اینها رو میبینم بزرگی خدا رو حس میکنم