هیچکس تاکید میکنم هیچ کس به جز خودم دوسم نداره
با همه خوب رفتار میکنم مهربونم
سعی میکنم همه رو خوشحال کنم اما کسی خوشحالم نمیکنه کسی بهم توجه نمیکنه
هیچکس دوسم نداره
چه رفیق چه خانواده چه دوست آشنا و حتی جنس مخالف دوستام هزار نفر عاشقشون رل دارن ولی من تا حالا یه پسر هم بهم نگاه نکرده
هیچ وقت کسی خوشحالم نکرده
چرا مگه من چمه که کسی دوسم نداره
برام مهم نیست ها فقط چون این همه بی مهری میبینم میخوام بدونم چرااا ولی دلیلی پیدا نمیکنی
عزیزم اگ خودتو دوست داشته باشی دنبال چرا نمیگردی فکر خودت باش. همه فقط برای خواسته های خودشون دوستت دارن.
منم همینطورم دلیلشو نمیفهمم منم شروع کردم به تنفر از بقیه خودمو میگیرم براشون محبتمو گرم گرفتنمو ازشون دریغ میکنم مثلا میان خونم بی دعوت منم فکر میکنم اومدن با هم حرف بزنیم اما محل نمیدن به من همش تو خونم بی احترامی میکنن یا میری خونشونم همینطور
این "همه" ای که میگی رو محدودش کن
نمی خواد همه رو خوشحال کنی چون وظیفه ای در قبالش نداری
وقتت رو بذار بجاش کاری رو انجام بده که خودتو خوشحال می کنه
انقدر در دسترس همه نباش
یه پلنر بگیر توش امور و اهدافتو لیست کن و سر خودتو با برنامه راهبردی توسعه فردی گرم کن
اگه آدم خجالتی و رودربایستی داری هستی خیلی سخته اینو ترکش کنی مثل این می مونه که راست دست باشی و بعد از این همه مدت بخوای یاد بگیری با دست چپ بنویسی
ولی این لطف رو درحق خودت بکن و تلاش کن کم کم تو این مسیر قرار بگیری و خودت رو تو اولویت بذاری
اگر تو شرایطی احساس راحتی نمی کنی به زبون بیار
اگر اکیپی که باهاشون راحت نیستی بهت پیشنهاد بیرون رفتن دادن خیلی محترمانه رد کن بدون این که به فکر برهان و تلاش واسه قانع سازی طرف مقابل باشی
نیازی نیست واسه همه چیز دلیل و منطق جلوی همه بذاری
مهربونی خیلی خوبه اما این روزها معدود افرادی قدرش رو می دونن پس همونا رو واسه خودت نگه دار
همیشه واسه رفتار هات و بخصوص حرف هات در قبال عموم اختصار و احترام رو موردنظر داشته باش.
خلاصه همه این ها می شه این جمله : گرون باش🤭😁
