میان یه مدت محبت میکنن خاطره میسازن حرفای قشنگ و روزی صدبار با آدم چت میکنن
یهویی اون حرفای قشنگ تبدیل میشه به :
حوصله ندارم، سودی نداری برام، وقت ندارم،و...
دیگه هیچ وقت مثل سابق تحویل نمیگیرن
خیلی فکرم درگیره
هزار سوال میاد تو ذهنم
که چی باعث شد اینطور بشه
آیا اشتباه از من بوده
یا از بی لیاقتی خودشونه
یا من زود دل میبندم
من روی طرف حساب میکنم برای خودم بزرگش میکنم یهویی میشه تاج سرم
بعد میره من میمونم با زخمای قلبم
دیگه تصمیم گرفتم وارد هیچ رابطه ای نشم
رابطه واقعی فقط ازدواجه و بس