یکی از جاریای من از قهر کمیومد واسه من قیافه میگرفت. انگار تقصیر من بود.اما باشوهرم با با روی باز حرف میزد .
خل و چل.
الانم انگار ی ذره جهازشو جمع کرده و رفته.
من برام مهم نیس جاریم دست بزنه یا صحبت کنه یا بشینه کنارش
خودم هم با برادر شوهرم راحتم
من خودم خیلی مقیدم، حتی جلو برادرشوهرام جوراب هم دارم، ولی جاریم به شوهرم دست میداد و اصلا برام مهم نبود.
شوهرمم مقید ، و نماز میخونه، خودش بعد یه مدت ، سعی کرد عقبتر وایسه، تا موقعیت دست دادن نباشه، اون بنده خدا جاریمم دوزاریش افتاد.
ولی واقعا از اول نه برام مهم بود، و نه حرفی زدم.
شوهرمو که خوب میشناختم و بهش مطمئن بودم
من نمیدونم همسرتون از چه سنی با ایشون فامیل شده، ولی من به همسرم مطمئن بودم خودش مدیریت میکنه و یه راهی پیدا میکنه.
من خودم اگر جای همسرم باشم و اون بهم تذکر بده ، واقعا ناراحت میشم، چون حس میکنم به عقل و شعور من توهین کرده.
بخاطر همین چیزی نگفتم تا خودش مدیریت کنه.
در مورد همسر شما هم اگر تو سن خیلی پایین زن داداشش نبوده، باید خودش مدیریت میکرد
اینو بگم که خونواده همسرم کلن حق رو به من دادن
الانم مطمئنم بردار شوهر کوچیکم ازدواج کنه دچار مشکل خواهند شد
خداروشکر همسر من باهاش صمیمی نبود ولی اون از رو نمیرفت چون خودم میدیدم
منم یهو نیومدم بهش حرف بزنم که
۶ ماه بعد از عقدمون وقتی دیدم همسرم بهش رو نمیده و اون همچنان داره ادامه میده دیگه خودم بهش گفتم
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
