همسرم میگه بچه نیاریم کلا
منم خودم خیلی دو دلم ولی میترسم پشیمون شم
میگه میترسم از آینده بچه م از جامعه مون چرا خودمونو درگیر بزرگ کردن بچه کنیم درگیر سختی هاش
ما عاشق همیم تا آخر عمرمون باهم با عشق زندگی کنیم جای اینکه دغدغه مون بچمون بشه ب خودمون برسیم با هم کل دنیا رو بگردیم با هم شااد زندکی کنیم حیفه درگیر بچه ای شیم که معلوم نیست آینده ش چی بشه جامعه ما جامعه خوبی نیست
اینم بگم من بهش گفتم اکثره متاهلا میگن بعد ی مدت خونه سوت و کور میشه رابطه ها تکراری میشع دلت میخواد بچه باشه انگیزه بهت بده
میگه ما دورمون پره بچه س
خواهرای من بچه نوزاد دارن برادر اونم همین طور
گفت هروقت دلمون خواست با همونا مشغول میشیم انقدر برامون شیرین هستن که سیرمون میکنن
کیا موافقن با این حرف؟؟؟
من ۲۶ سالمه همسرم ۳۰
وضع مالیمونم اوکیه میتونیم دو تا بچه رو ساپورت کنیم
