دانش آموزهای سایت بیاین

شما برو به روش خرس مهربون سرکلاسات. تا ببینی چه خبره 

بای

عالییی

خیلی خوب بود

باهاش هنر داشتبم ولی خیلی حرص میخورد برامون ....

خب کی دوست داره معلم منفوری باشه؟

خییییلی.هنوزم یادم میفته دوست دارم بهش پیام بدم نمیبخشمت

با هر بچه بسته به روحیاتش رفتار کن 

بین دانش اموزاتم اصلا فرق نزار

سلام 

قبولیتون رو تبریک عرض میکنم 

وارد مرحله فوق العاده ای در زندگیتون شدید . خیلی خوشحالم که متوجه اهمیت کارتون در سرنوشت بچه ها هستید و تا این اندازه کارتون براتون اهمیت داره

من رشته تجربی رو فقط به خاطر علاقم به زیست انتخاب کردم . الان که بهش فکر میکنم من اونقدرا هم خود زیست برام مهم نبود . علاقم به زیست به خاطر علاقم به دبیر زیستمون بود . یک زن فوق العاده ، کسی که هم از نظر سطح علمی و هم رفتار و شان و منزلت و فروتنی و هم شیوه اداره کلاس بی نظیر بود و من عاشقش بودم. شخصیت اون دبیر هنوز هم برای من الگوی راهمه. این علاقم به زیست ادامه پیدا کرد و باعث شد من به این درس یه توجه خاصی تو دبیرستان داشته باشم و به خاطر همین الان دارم توی یک رشته خوب توی دانشگاه درس میخونم و این مسیر رو تا حدودی مدیون دبیرم هستم . دبیری که زیبایی های زیست رو نشونم داد و کاری کرد بفهمم این شاخه تا چه اندازه جذاب و کاربردیه .

بدونید نحوه برخورد شما میتونه تا اخر عمر تو ذهن یک دانش اموز باقی بمونه و شما تا اخر عمر یک الگوی قابل تحسین براش باشید . شما میتونید سرچشمه علاقه اون شاگردتون به درس باشید یا میتونید کاری کنید کاملا از درس زده بشه

دو نکته رو باید مد نظر داشته باشید 

۱. سطح علمی : تا جایی که میتونید بعد از فارغ التحصیلی هم در زمینه خودتون سطح علمیتون رو ببرید بالا ، نکات جالب توی شاخه خودتون و دستاورد های جدید و شگفت اور علمتون رو برای بچه ها سرکلاس بگید تا انگیزه پیدا کنن برای ادامه مسیر ، صرفا خودتون و کلاس رو به کتاب درسی محدود نکنید. بزارید بچه ها از درس شما ایده بگیرن برای انتخاب مسیر شغلیشون در اینده . سعی کنید دنبال روش هایی برای تدریس بگردید که بیشترین بازده رو دارن . نسبت به یک شیوه خاص تدریس تعصب نداشته باشید . با مرور و تست و کوییز و پرسش کلاسی و .... مطمئن بشید که همه بچه های کلاس تا یه حد معقولی درس رو یاد گرفتن . کلاس برای همه شاگردا هست چه ضعیف و چه قوی صرفا به شاگر اولا بها ندید . بچه های درسخون رو تشویق کنید در عین حال به بچه های ضعیف هم کمک کنید خودشونو بالا بکشن . از اهمیت تشویق غافل نشید ! برای اداره کلاس از ترکیب دو تا متد teacher-centered و student-centered استفاده کنید . نزارید کلاس فرم پادگان نظامی به خودش بگیره در عین حال انقدر هم شل نگیرید که بچه ها اون جدیت و تمرکزی که برای یادگیری ضروری هست رو از دست بدن. بچه ها رو توی اموزش خودشون شریک کنید بهشون بفهمونید که یادگیری یک پروسه توی مغز خودشون هست و تا زمانی که خودشون نخوان بهترین استادم بالا سرشون باشه موفق نخواهند شد . بهشون بفهمونید باید با شما همکاری داشته باشن نه اینکه مقابلتون بایستن . شما فقط میتونید مسیر رو براشون هموار کنید کار اصلی با خودشونه که باید سرکلاس سعی کنن حداکثر استفاده رو از مطالب ببرن و تمرکز و جدیت لازم و اون حس کنجکاوی نسبت به مطالب درسی و جست و جو گری رو باید داشته باشن اینو بهشون بفهمونید .

۲. مدیریت کلاس : من فکر میکنم این یکی حتی از سطح علمی هم مهم تره یه دبیری فقط درسطح کتاب درسی مطلب رو بلده ولی انقدر خوب کلاس رو مدیریت میکنه که موفق میشه تمام دانشش رو به دانش اموز منتقل کنه ولی یه معلمی خیلی بالاتر از لول کتاب اموزش دیده ولی توی انتقال مفاهیم مشکل داره و حتی نمی تونه مطلب کتاب درسی رو هم منتقل کنه . بگردید ببینید چه روشی میتونه کمک کنه به بهترین شکل مطلب درستون رو طوری به دانش اموز انتقال بدید که بیشترین فهم رو از صحبت و اموزشتون داشته باشه. طرز نگاهتون، مدل نشستن یا ایستادنتون پای تابلو ، مدل حرف زدنتون ، فراز و فرود های گفتارتون، نحوه برخوردتون وقتی دانش اموزی بی ادبی میکنه ، مدل برخودتون با کمبود هایی که تو کلاس هست ( لپ تاپ مدرسه شارژ نداره ، ماژیک نیست ، پروژکتور مشکل داره و ...)  ، نحوه مدیریت تایم کلاستون ( اینکه چقدر رو صرف اموزش درس میکنید ، چقدرش رو با خود بچه ها حرف میزنید و نصیحتشون میکنید ، چقدرش  رو به به بچه ها استراحت میدید، چقدرش رو به اونا اجازه میدید بیان مطالب درسی یا تحقیقشونو ارائه بدن، چقدرش رو به بچه ها اجزاه بحث و مناظره با همدیگر رو میدید، چقدرش رو اجازه میدید بچه ها سوالای درسیشون رو بپرسن ) و.... اینا همه مهمن

تا حدودی سخت گیری لازمه ، سخت گیری کنیدولی از حد نگذرونید که بچه ها زده نشن ، از ابتدای سال قوانین کلاستون ( مثلا اینکه اب خوردن ، غذا خوردن ، حرف زدن سرکلاس ممنوعه یا نه ، اینکه باید جزوه بردارن یا نه ، اینکه فایل پی دی اف اموزشتون رو براشون میفرستید یا نه ، اینکه تا چند دقیقه مجازن دیر سر کلاس بیان ، اینکه بخوان از کلاس برن بیرون باید اجازه بگیرن یا نه و....) رو کاملا واضح و شفاف با ریز جزئیات برای بچه ها بگید تا بدونن چه توقعاتی ازشون دارین. تا اخر سال به قوانینی که گذاشتین پایبند باشین و به هیچ وجه کوتاه نیاین تا بچه ها هم شما رو جدی بگیرن . درباره شیوه نمره دهی از ابتدای ترم صحبت کنید ( اینکه هر جلسه پرسش کلاسی دارید یا نه و اینکه پرسش ها شفاهیه یا کتبی و اگه کتبیه تستیه یا تشریحی ، اینکه هر جلسه غیبت موجه یا غیرموجه چقدر کسر نمره داره ، چجوری سوال میدید ، چه بخش هایی از کتاب درسی براتون بیشتر اهمیت داره) ، روز اول کامل خودتون رو به بچه ها معرفی کنید ، درستون و کتاب درسی رو ( اینکه چند فصله ، چه مباحثی بیشتر توش تاکید شده ،مولف کتاب درسی چه نیازهایی دیده که این کتاب رو اینطور تالیف کرده و اموزش و پرورش چه اهمیتی در این علم دیده که این کتاب رو وارد برنامه درسی مدارس کرده ، مطالب کتاب متوالی و پشت سر همه و یکی پیش نیاز بخش بعدیه یا مجزا و جدا از هم و پراکنده هستن مباحث و ...) ابتدای سال همون جلسه اول به بچه ها معرفی کنید تا یک امادگی و پیش زمینه ای برای شروع درس داشته باشن ،

بعضی وقتا به صلاح دید خودتون از بچه ها بخواید بعضی مباحثو بخونن و بیان سر کلاس برای بقیه بچه ها ارائه بدن ، البته به توضیحات اونا اکتفا نکنید و بعد اینکه ارائه شون تموم شد خودتونم مطلب درسو توضیح بدید یا نکات تکمیلی رو اضافه کنید . به والدین احترام بگذارید ولی حریمی رو برای کلاس خودتون قائل باشید و اجازه دخالت مستقیم در امور کلاستون رو به مدیر مدرسه ، سایر دبیرا یا والدین ندید. والدین معمولا الان یک یا دو فرزند دارن برای همین خیلی بچشون براشون عزیزه و نمیخوان به هیچ وجه سختی ببینه که خب با قوانین و سخت گیری های مدرسه جور در نمیاد تو اینجور مواقع نظر والدین رو لحاظ نکنید ، نزارید موقع وقت کلاسی بیان باهاتون حرف بزنن و وقت کلاسو بگیرن و ..... در عین حال جلساتی باهاشون داشته باشید و صادقانه نکات قوت و ضعف بچه هاشون رو بهشون بگید.

به نظرم بیشتر از اینکه لازم باشه همه مطالب درسی رو بزور تو ذهن بچه ها بکنید ، بهتره توی بچه ها نسبت به درستون اشتیاق انگیزه ایجاد کنید تا خودشون مشتاق باشن سراغ درس شما بیان . شما نمی تونید دائم دنبال شاگرتون بدویید تا درسو بهش بفهمونید در عوض شیوه مطالعه درستون رو بهش بگید ( مثلا ریاضی رو با روخوانی کتاب نمی شه یادگرفت و باید تمرین حل کرد ولی هویت اجتماعی با تمرین حل کردن نیست با مطالعه و مرور چند باره کتابه که یادگرفته میشه ) و مطالب و کلیات رو در سطح کتاب درسی بهش اموزش بدید و با رفتارتون کاری کنید اون میل و اشتیاق در شاگرتون به وجود بیاد ، اینجوری کاری میکنید خودش دنبال درس و مطالعه بیاد . اینجوری اون دنبال شما میدوئه تا ازتون بیشتر یاد بگیره 

در عین اینکه با بچه ها مهربون و صمیمی هستید یه حد و مرز هایی هم برای خودتون قائل باشید و اجازه ندید بی احترامی بهتون صورت بگیره . با وقار و جدیت و متانتتون میتونید کاری کنید بچه ها در عین اینکه دوستون دارن یه ابهتی براتون قائل باشن و تو ذهنشون شما رو بزرگ ببینن 

در عین حال که ابهت خودتونو حفظ میکنید هیچوقت سعی نکنید از ضعفتون فرار کنید چون بچه های این نسل خیلی باهوشن و سریع متوجه میشن که شما ترسیدید. اگر جواب سوالی رو بلد نیستید با اعتماد به نفس به شاگردتون بگید که سوال خوبی پرسیده که برای شما هم جالبه و جوابش رو نمی دونید و خوشحال میشید که با همدیگه دنبال جوابش بگردید

بچه های این نسل با تکنولوژی های عجیبی بزرگ شدن ، در خیلی موارد نکته سنج تر و زیرک تر از منو شما هستن ، قانون ستیزی ، تفکر انتقادی ، کنجکاوی و پرسشگری ویژگی های اصلیشونه ، عاشق زیر سوال بردن همه چیزن مخوصا هنجار ها و باور های جامعه ! باید به دنبال راهی باشید که بتونید با این نسل ارتباط بگیرید. سر و کله زدن باهاشون قلق خاصی میخواد و این هنر شماست که راهشو پیدا کنید 🥰

خواهش میکنم ❤️

من کلا پرحرفم یه کامنت بلند بالای دیگه هم براتون گذاشتم 😁

امیدوارم توی این مسیر ارزشمند پیروزمندانه پیش برید و شاگردانی تربیت کنید که مایه افتخارتون بشن 🩵