سریه قضیه ای که کاملا حق بامن بود به مادرشوهرم بااحترام وقتی دوبه دو بودیم گله کردم بعدمادرشوهرم اون موضوع رو به دخترش انتقال داده بود من بادخترش اصلا مشکلی نداشتم بیخود وبی جهت دیدم وقتی منو دید اخم وتخم کرده بود وعمدا باصدای بلند حرفایی رومیزدم که کاملا بهم بی احترامی کردمنم نتونستم تحمل کنم به مادرشوهرم گفتم چیزی شده فلانی خیلی ناراحته وگفتم که این حرفاروبلند بلند میگه من بشنوم واخرشم گفتم جایی که حرمتم حفظ نشه نمیمونم وهمسرمم که کاملا به اخلاق خواهرش واقفه همراه من اومد همیشه میگه من ازمادروخواهرشانس نیاوردم منم توخونه به همسرم گفتم من بااحترام به مادرت گله کردم اولا چرا اون حرفو سریع انتقال داذه به دخترش بعدش هم واقعا لازم نبود خواهرت خودشو بندازه وسط چندنفربه یه نفر ودیگه حاضر نیستم ریخت خواهرتو ببینم چون واقعا ۱۳ ساله عذابم داده با رفتاراش حالا هم نزدیک دوسه هفتست خونشون نمیرم ولی به همسرم گفتم توبرو اما اونم نمیره دیروز دوسه بار برادرشوهرم به همسرم زنگ زد اما همسرم تلفنشو جواب نداد پسرم گفت بابا به عمو زنگ بزن شاید کاری داره اما همسرم گفت ولش کن نمیخاد منم که عمرا پاشم برم همینطور همسرمم نمیره دیگه بااین حساب به نظرتون تهش چی میشه ؟؟مادرشوهرم خودش ممکنه بیاد خونمون؟؟پدرشوهرم بهم زنگ زد گفت چرا پسرمون تلفنمونو جواب نمیده چی بگم؟؟
بگو بی خبرم از خودش بپرسید
بنظرت برو غصه میخوره هیچی ارزش اینو نداره که شوهرت غصه بخوره اگه بدونی من چیا کشیدم اما خیلی دوست دارم برم خونشون با شوهرم هرچند وقتی میومدن خونمون آبروریزی میکردن و درحدی ک منو و شوهرم رو از خونه خودمون بیرون کردن البته به اسم پدرشوهرم بود ولی سهم شوهرم...
باز هرموقع فرصت بشه میبینمشون و چندبارم زنگ زدیم بریم گفتن نیا
اما ناراحت نمیشم چون عملکرد آدمها نباید توب ذات من تاثیر بذاره...
حتی همین چند وقت پیش به یکی از فامیلای شوهرم گفتم باهم بریم ک به هوای اون ما رو هم راه بدن اما گفت الان نه
ولی داداش مادرشوهرم دیدم رفته خونش بعدش گفتم ای کاش با ایشون میرفتیم
بااینکه فقط زخم زبان و بی احترامی میکنن البته نه جلوی بقیه خب؛ ولی من دوست دارن برم....از ته دلم میگم
عزیزم من به همسرم گفتم خودت برو ولی واقعا دلم شکسته من به خواهرشوهرم جزاحترام کاری نکردم الانم اگه بیان خونمون حاضرم بخاطر همسرم اشتی کنم ولی فک نکنم چون ادمای مغرور وحق به جانبی هستن منم واقعا خسته شدم
آها پس نرو بذار بیاد خونتون اگه وقتی میاد بهت بی احترامی نکنه و برا آشتی بیاد خیلی خوبه
بنظرم اول شوهرت رو راضی کن بره بعد کرفت کمکم بهشون بگه بیان خونت تا از ذلت در بیارن یه کادو هم برات بگیرن خیلی خوب میشه
خونتون نزدیکه؟
فک نکنم مادرشوهرم وخواهرشوهرم خیلی ادمای حق به جانبه ای هستن همون خشک وخالی هم بخوان بیان برام قبوله ولی میدونم ادمایی هستن که دست پیش میگیرن هربار پدرشوهرم با توپ پر زنگ میزنه بهم چیزی شده پسرمون تلفنمونو جواب نمیده اونوقت چی بگم؟،پیش خودشون میگن پسرمونو پرمیکنه اره عزیزم خونمون نزدیکه
پس مثل خونواده شوهر منن...
ببین نمیتونی هیچکاری بکنی نمیتونی عوضشون کنی نمیتونی کاری کنی که تورو اونجور که دوست داری بخوان...
فقط اگه فاصله ها رو زیاد کنی غصه میخورن زندگیشون میپاشه اینجور آدم ها حتی خودشون رو هم اذیت میکنن چون نمیدونن رفتار درست چیه
شایدم فکر میکنن رفتارشون درسته و مداومت بر این فکر باعثتنهایشان میشه
من گاهی غصه مادرشوهرم پدرشوهرم و حتی برادرشوهر و جاری رو میخورم میگم ای کاش منو به عنوان خانواده میپذیرفتند من چجوری براشون دنیا رو بهشت میکردم چقدر جو غمگینشون رو آروم میکردم ...
اما هربار سعی کردم با نخواستنشون مواجه شدم
امت خب باز هم دوستشون دارم چون شوهرم حاصل عشق بازی اونهاست و خب معتقدم این رفتارهاشون بخاطر سختی هایی هست ک توی زندگی کشیدن
