ناراحتی من اینه که تمام زحمت این زندگی روی دوش دوتامون بوده ..الان سر هر مسئله ایی باباش شده تصمیم گیرنده و من هیچم ....یادش رفته من زنشم ..یادش رفته چقدر براش خوب بودم ..گفتم بی صفت خانوادتم الان منو قبول دارن میدونن من پابه پات زحمت کشیدم تو چرا فراموش کردی
من از اینکه شوهرم بره بالا بیزارم
هیچوقتم واسش دل نمیسوزونم
میدونم خدا جای حق نشسته ...میدونم حق منو میگیره زود هم میگیره ..اما من خیلی خستم دیگه توانی برام نمونده تا بچه هامو بزرگ کنم
دقیقا...اوایل فکر میکردم داره از زنه دفاع میکنه که من عاصی نشم و بیرونش نکنم ...میگفت خودم مقصر بودم اون خوب بوده من به زور باهاش وارد رابطه شدم ...جالبه که زنه اینکارس و همه میدونن...
الان پرسیدم الان که اون رفته منم خطری براش ندارم بازم اونو مقصر نمیدونی گفت نه ...اون بیگناه بوده زن خوبی بوده
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
9 ثانیه پیش
13 ثانیه پیش
15 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
