فرزندان را با هزار خون دل بزرگ کن که موفقیتش در رها کردن پدر مادر و رفتن به خارج باشد پس سهم تو چی فقط چند آرزو
یا بچه ها را بزرگ کرد که مهندس و دکتر شوند و به تو محلی ندارند در پی زندگی خود فقط باشند
یا بچه ها را بزرگ و با تربیت آموزش زندگی داد تا هر مدرک یا هر شغلی دارند در کنار خانواده و دلبسته به هم با امکانات موجود زندگی شاد داشت
مهم مدرک و سرمایه نیست مهم دورهم بودن در غم و شادی هست
عاقبت خوبی نخواهند داشت اگر کنار پدر و مادر نباشند حتی اگر شما راضی باشید
پس آرزوهای عمیق کنیم برایشان
این عقیده که بچه ها عصای پیرین دیگه قدیمی و بی فایده شده
اونا با اراده ما بدنیا میان ولی ازادن هر جور دوست دارن زندگی کنن و تصمیم بگیرن
اگر برای بزرگ کردن منت نذاریم و فقط به چشم امانت عزیز بهشون نگاه کنیم مطمئنا هیچوقت مارو فراموش نمیکنن
هر چیزی قدیمی بودنش بد نیست نتیجه را ببینیم آیا آمار افسردگی بیماری اعصاب و روان پرخاشگری در افراد قدیمی بیشتر بود یا الان
زمانی را تجربه میکنیم که افرادی برای تنها نبودن شب را در آغوش حیوانات سپری میکنند
حاصل ما از عمری زحمت بزرگ کردن بچه برای پر دادنش مانند حیوانات هست ؟
نه ما باید نتیجه زحماتمون زندگی در کنارهم بودن باشد
اونها کمک ما از توان جوانیشان و ما کمک آنها از تجربیات پیریمان
