منم چهار سال اقدام بودم بعدش فهمیدم همسرم عقیمه بعدش بازم رفتم اسپرم اهدایی بگیرم ولی هی باردار نمیشدم و پنج سال کارم گریه بود و گله از خدا که چرا بهم بچه نمیده…بعدش فهمیدم همسرم مدام داره بهم خیانت میکنه بعدش رفتارش کلا عوض شد یعنی یه عوضی شد و کلا دیگه ادم حسابم نمیکرد و همه جا تحقیرمم میکرد…و الان دارم جدا میشم…باور کنید برای خدا کاری نداره بهتون بچه بده ولی یوقتایی صلاحتونه که توی اون زندگی صاحب بچه نشید ، یوقتایی خدا براتون یه زندگی بهتری رو در نظر گرفته برای همینم بچه نمیده تا راحتتر بتونید جدا بشید و از نو بسازید…حتی یکی از فامیلامونم ده سال بود بچه دار نمیشد و سه چهار بار ای وی اف کرد ولی هر بار سقط میشد و همسرش خیلی بداخلاق و داغون بود وهمش دعوامیکردن ولی تهش از همسرش که جدا شد رفتو با یه پسر عالی ازدواج کرد و به دوسال نرسیده یهو فهمید چهارماهه بارداره…و الان خوشبخته
من دارم اقدام میکنم و بقول تو یه چیزایی هم از همسرم دیدم یه پسرم دارم هنوزم دودلم میگم ینی برم دنبال دوا دکتر برای بچه ؟
اصلا یه تردید بدی دارم نمی دونم چکار کنم
الهی خدا بهترینا رو بهت بده
به منم آرامش بده بتونم با بچه دومم که خودش برام خواسته کنار بیام
اینکه مردای دیگه بدتر باشن فکر درستی نیست ولی شما دیگه یکیو داری پس دومی رو هم بیار…البته اگه همسرت بهت خیانت میکنه و رفتارش باهات بده و مشکلاتتون زیاده بنظرم همون یدونه بچه بسه …چون بهرحال اگه همسرت خوب نباشه بچه هم اذیت میشه
نه همسرم خیلی هم بد نیست با وجود چیزایی که از خانم های دیگه می شنوم شوهرم خوبه
خیانتش جنسی نبوده میشه کنار اومد
اینکه میگم با مردهای دیگه هم ممکنه مشکلاتی داشته باشم مجموعش رو میگم بالاخره این پدر بچه م هست و زندگی دیگه بخوام تشکیل بدم مثل اولی نیست و پای بچه وسط هست و این پدر بچه منه و خلاصه هم بچه م میشه کبوتر دو برج هم خودم توجهم میره چند جا ... خلاصه اینکه احساس میکنم اگه مشکل حاد وجود نداشته باشه بهتره تحمل کنم .
