عیب🫀

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت 

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت 

من اگر نیکم ‌و اگر بد تو برو خود را باش 

هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت 

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست 

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت