دوست ندارم کلا فامیل زمانی که مریضم چیزی بفهمن یا اگر مریضی داشتم بفهمن ولی مامانم میره به این و اون میگه مثلا سنگ کلیه داشتم و الان دارم قرص میخورم خودم به هیچکس حتی صمیمی ترین کسم نمیگم اما مامانم به همه میگه وقتی ام میگم نگو میذاره به فوش و این و اونو به سرم میزنه که فلانی ار تو بهتره و متاسفانه یک مریضی دیگه دارم اونم هی تو سرم میزنه انگار دست منه روزی هزاربار به خدا میگم آخه چرا باید مریض بشم که حتی مامانم درکم نکنه
به خاطر ارامش خودت بذار بگه برات مهم نباشه و باهاش بحث نکن .اون که اخر کار خودشو میکنه
وای درکت میکنم مامان منم بی سیاسته، هم مامانم هم خواهرم همش همه مسائل شخصی منو به فامیلا میگن، خستم کردن انقدر دعواشون کردم دیگه بریدم
واقعا خیلی بده یعنی یک جور نقطه ضعفم رو به همه داره میگه تازه دکتر اگه یکم درک میکنه میگه فلان مریضیش از استرس باید کنترل کنه تا بهتر بشه و بعضی مواقع حالم به خاطر استرس بد میشه فوش میده و با طعنه میگه یه وقت استرسی نشی و در موقعیتی قرار میده که از شدت استرس کلا کنترلم رو از دست بدم و فقط گریه کنم
مجردم هنوز سنم یکم پایینه ولی یک جورایی آینده نگر نیست با خودش نمیگه شاید فامیل مریضی هیچی رو بزرگش کنن و اگر روزی خواستم ازدواج کنم آتو بگیرن و مانع بشن چون خیلی نسبت بهم حسودی میکنن ولی مامانم هی میره میگه آتو میده بعدم دارم سعی میکنم که کامل خوب بشم چرا باید کسی بدونه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
49 ثانیه پیش
49 ثانیه پیش
49 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
