کلی بدبختی مشکلات دارم
هیچی تو زندگیم درست نیست
مدام دعوا بدبختی افسردگی
شده بعضی وقتا به خودکشی فکر کنم
اما هنوزم میخندم با کوچکترین محبت خوشحال میشم و همیشه امیدوار امیدوار حس میکنم قرار یه روزی همه چی خوب بشه
گریه میکنم ناراحت میشم اما بازم امیدوارم و به بقیه انگیزه میدم
اطرافیانم اکثرا میگن بیخیالی. ولی نه اصلا بیخیال نیستم
بنظرتون این طبیعیه اگه نه برم مشاوره؟؟
آخه هرکی دیگه به جای من بود تا الان خودشو کشته بود
