هنوز فکر میکنم ۱۵ ، ۱۶ سالمه اصلا نمی‌دونم کی وارد نوزده سالگی شدم
دلم برای مدرسه رفتن و بی‌خیالی های اون زمان برای دوره راهنمایی و دبیرستان ، معلمامون که خیلی دوست داشتنی بودن تنگ شده ... واقعا یادش بخیر :)))
جدیدا دلم برای گذشته خیلی تنگ میشه کاملا احساس میکنم دارم وارد یه مرحله ی دیگه ای از زندگی میشم و دلم از این میگیره که یه روزایی یه آدمایی یه لحظه های هیچوقت قرار نیست تکرار بشن و برگردن :)) همونجا تو گذشته تموم شدن ...
از آینده هم میترسم آرزو میکنم بتونم به اهدافم برسم و زندگیم اونطور که میخوام بشه
خلاصه گذشته عذابم می دهد از آینده می ترسم 😂
