بچه ها من خیلی به کمک نیاز دارم ممنون میشم راهنماییم کنید من دوسال و هشت ماه با دوس پسرم بودم و چندماه بود هی فکر کات کردن بودم شاید بگید چرا اینقد دیر خواستی کات کنی بعد این همه مدت؟راستش چون قبل اون رابطه جذی نداشتم و تجربه کافی نداشتم و وقتی وارد رابطه شدیم هردو سنمون کم بود و منم نمیدونستم از یه رابطه چی میخوام دقیقا
شرایط هردومونو میگم ببینین کار درستی کردم کات کردم یا نه
دوس پسرم الان ۲۳سالشه و دانشجوی پرستاریه و یسال مونده درسش تموم شه و بعدشم که دوسال طرح داره و دوسالم سربازی و خونه و ماشینم نداره و مغازه داداشش کار میکنه و هرچی درمیاره میده شهریه دانشگاه و وضع خانوادشم معمولیه و خودش اخلاق خیلی خوبی داره و خیلی با درک و شعوره نسبت به سنش ولی مشکل اینه که ایشون پدر بسیار بیخیالی دارن و قبلا خیلی وضع مالیشون خوب بوده ولی پدرش قبلا به مادرش خیانت کرده و یسال جدا زندگی میکردن و سر دوست و رفیق بازی سرمایشونو از دست داده و زندگی خیلی معمولی ای الان دارن و سابقه مصرف تریاکم داشته و برخلاف پدرش،مادرش خیلی زن خوبیه و پسراشم به خودش رفتن
موضوع اینه که دوس پسرم حداقل حداقل چهار سال دیگه از من فرصت خواست که بیاد خواستگاری و بهم گفت من فقط قول میدم تمام تلاشمو کنم و هیچ تضمینی بهت نمیدم که تا چند سال دیگه همه چیرو بتونم فراهم کنم و از طرفی من تو خانواده ای بزرگ شدم که همیشه همه چی برام فراهم بوده و الانم هست و وضع مالی خانوادم خوبه و سختی ای ندیدم و بالام رو تو استان همه میشناسن و جزو خانواده های سرشناسیم که سر اسم بابام قسم میخورن
من وقتی شرایط دوس وسرم رو به مامانم گفتم مامانم خیلی مخالفت کرد و گفت باباتم مخالفه و چهار پنج سال دیگه خیلیه که بخوای بپاش بمونی و از پدر ایشون اصلا خوشش میومد و میگه با وجود همچین پدری ما اصلا راضی نیستیم ابرومون میره این پدر نمیتونه بچه هاشو حمایت کنه و احتمال خیلی زیاد دوس پسرت حتی تا چهار پنج سال بعدم نمیتونه خونه و ماشین که تو میخوای و اون زندگی ای که میخوایم رو فراهم کنه البته منم چیز رویایی نمیخوام ولی نمیخوام چندسال بعد تو زندگیم مشکل مالی داشته باشیم و همش استرس داشته باشم یه تضمینی میخوام بهرحال و مشکل دیگه اینه که خانوادم دوس ندارن همسر ایندم پرستار باشه چون میگن با حقوق ۱۲تومن نمیشه زندگی کرد که خب راستم میگن و کادردرمان اکثرا شیفت شب دارن و ما دوس نداریم دخترمون بعضی شبا تنها باشه و میگن خانواده حمایت گر و وضع خوبی نداره که بخوان حمایتش کنن و میگن که تو سنی نداری و موقعیت های خوبت رو بخاطر این از دست نده و ما موافق نیستیم تا چندسال دیگه هم پاش بمونی که ایا شرایط اوکی بشه یا نه و اینم بگم من عاشق دوس پسرم نیستم ولی خب خیلی دوسش داشتم چون همیشه خیلی هوامو داشت و خیلی با فهم و شعور و خوش اخلاقه ولی وقتی به ازدواج و اینده فک میکنم نمیتونم فقط با همچین چیزی تصمیم بگیرم و خانواده طرف،فرهنگ،وضع مالی،شغل،خونه،ماشین،همسطح بودن و…خیلی برای خودم و خانوادم مهمه
اینارو به دوس پسرم گفتم و کات کردم باهاش ولی خیلی ناراحته خیلی عذاب وجدان دارم بابتش و خودمم برام سخت بود و میگه تو نخواستی چند سال دیگه پام بمونی ولی ازاون طرف هیچ تضمینی بهم نمیده فقط میگفت من تلاشمو میکنم ولی من بنظرم ازدواج شوخی بردار نیس و حرف خانوادم منطقیه اما عذاب وجدان اینکه اون خیلی بهم وابسته بود و باهاش کات کردم خیلی الان حالش بده داره دیوونم میکنه بنظرتون کار درست رو انجام دادم یا نه؟
