خدا چی بگم بهت

چی بگم  

به جز اینکه دعا کنم زودتر به آرامش برسین کار دیگه ای از دستم بر نمیاد  

من خانوادم عالی نیستن میتونم بگم خوب هستن اما دلیل نمیشه که هیچ مشکلی نداشته باشم. 

این رو یادتون باشه که آدم بدون مشکل اصلا توی این دنیا نیست اما همه آدما فقط ظاهر زندگیشون رو و خوبی هایی که زندگیشون داره رو نشون دیگران میدن هیچکس نمیاد مشکلاتش رو به رخ دیگران بکشه. 

درضمن یادتون باشه تحت هر شرایطی خدا رو شکر کنین و هیچوقت کفر نگین. 

مگه خدا خودش نگفته بعد از هر سختی آسانی ست؟!؟!؟!

نمیدونم چی بگم که آروم بشید. 

هر چقدر میخواید از این حرفها بزنید ا سبک بشید. 

اما این رو بدونید که بالاخره زندگی روی خوشش رو به شما هم نشون میده یعنی به هممون. 

دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره  

کار خوبی میکنید. 

گریه آدمو سبک میکنه. 

بذارید راحت حرف بزنم: 

مشکلات برای همه هست پس مشکلات رو به کتفت بگیر، شاد باش، برقص، ورزش کن، کتابهای مفید بخون، نمیدونم تحصیلاتت چیه اما اگه تا جایی که میخواستی نخوندی ادامه بده، فیلم های ترسناک و کددی ببین، شهر بازی و اینجور جاها برو. 

خلاصه خوش باش.

خب به دعواشون اهمیتی نده زندگیتو حالا یکم اغراق کردم قطعا سخته اما خودتو با یه کاری مشغول کن پادکست گوش بده یا اون کارهایی که پست قبلیم گفتم حالا بجز رقص و آهنگ شاد. 

کمتر تو خونه باش برو عضو کتابخونه شو، برو پیاده روی، کتابهات رو ببر پارک بخون، نقاشی بکش و از این کارها

چی بگم  

آخه سنتون هم کم نیستش که بگیم بچه به حساب میارنتون. 

خانواده های ایرانی اکثرشون همینن حالا به تازگی پدر و مادرای ما دهه هشتادی ها آسونتر میگیرن. 

خیلی طول میکشه تا برای همه جا بیفته

من ۱۶ سالمه نه ۱۵ سال نمیدونم چرا سایت زده ۱۵   

من اصلا اهل نصیحت نیستم اما وقتی میبینم یکی حالش بده چه تو دنیای واقعی چه مجازی نمیتونم بی تفاوت بگذرم.

بی عدالتی هم حق دارید واقعا قبول دارم