دوستان من نمیتونم ازخوشحالی دیگران شاد بشم چون
دیگ به درجه ای رسیدم که خودم مستحق خوشبختی میدونم...... وضعن بدنیس. زیادولی من ضعیفم....
چراکسی دوسم نداره
تموم زیبایی های دنیا و آسمون و کهکشون ها دربرابر انسان مثل سَرسوزنی دربرابر اُقیانوسه اصلا قابل مقایسه هم نیست .... کافیه بدونید چقدر اَرزش و جایگاهتون بالاست که فراتر از همه چیزید.....چیزی که حَواسِ شما رو از باریدنِ برف و بارون پَرت کنه و نزاره بوی عَطرِ گُل و گندم و خُنکی نَسیم رو اِحساس کنید و نزاره عاشقانه حرف بزنید و با شادی زندگی کنید اشتباهه و انتخابش نکنید....
با اینکه عوض شدم ولی هنوز هنوزه با خوشی دیگران خوشحال میشم
تنها خوشی رایگان.....
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز