چقد ناراحتم

اره التماس نکردم البته اون روزی ک حرف زدیم گریه کردم جلوش خیلی نتونستم جلوی خودم رو بگیرم خیلی ناراحت بودم بعد چند روز یه پیام خدافظی نوشتم و همه فامیل و خودشو انفالو کردم و محو شدم کلا به امید پشیمونی اون ولی الان دوماه شد ک برنگشت به نظرم فرقی به حال دوتامون نداره عزیزم چون در هر صورت ترک شدیم 

من میخواستم نگهش دارم ولی میدونی اون مادرش اومد اجازه گرفت برا آشنایی وقتی پسرش پا پس کشید هیچ خبری از مادره نشد حداقل زنگ بزنه عذر خواهی کنه یا یه چیزی بگه قایم شده بود کلا نه از خواهرش خبری شد نه از مادرش منم خیلی بهم برخورد به خاطر همین همه رو انداختم بیرون ولی خب دوماه هست ک خون گریه میکنم دلم خیلی براش تنگه...بعد خواهرم زنگ زد به یه بهانه ای..مادرش گف ما شرمنده ایم‌گقتیم آشنایی دخترتون فک کنه ک اخلاق هاشون بهم نخورده به همین سادگی...رفتن پشت سرشونم نگا نکردن 

تو چن وقته تموم کردی ؟ 

من می‌دونم نمیاد دیگه چون مثلا دوستی نبود ک یارو دنبال کیس ازدواج بود ک به نتیجه رسید به دردش نمی‌خورم اونم باعثش اول خودش بود بعد برادرش بعد یه نفر دوست خانوادگی اینا بود خواهرش رو برا این در نظر داشت همش از اون تعریف میکرد و چون با مادرش صمیمی بود همش میکف اون مناسب شماست تلقین های اون هم باعث این ماجرا شده بود احساس کردم به خاطر اون منو کنار گذاشتن ک برن سراغ مورد بهتر