پدر و مادر با بدنیا آوردن بچه جنایت میکنن وقتی میدونن این دنیا چقدر ظالمانس
تاپیک هایی رو اینجا دیدم طرف پول خورد و خوراک نداره و حامله شده و میگه بچه روزیشو باخودش میاره
الانم من بخاطر شرایط جامعه و بیفکری های والدینم دارم زجر میکشم درحالیکه نود درصد دوستام ازدواج کردن من با سن بالا مجرد و تنهام و هیشکی براش مهم نیس مادرم میگه ما نبودیم خودت میدونی یا فک کن ما مردیم یا میگه به تنهایی عادت کن حالا خودش یکروز نمیتونه تنها بمونه و از بچه هاش انتظار زیادی داره
من یه استادی داشتم استاد اندیشه اسلامی، میگفت پدر مادر وقتی بچه رو به دنیا میارن دیگع مسئولیتی در قبالش ندارن!!!
من میگفتم بچه رو باید تامین کنی باید بتونی از پس هزینه بزرگ کردنش بر بیای میگفت نه دیگه بچه به دنیا اومده به پدر مادر مربوط نمیشه!!!
بعضیا طرز فکرشون اینطوریه
بعضیام انگلر بچه به دنیا میارن که نیروی کار بسازن! هرچی بچه بیشتر کارگر بیشتر
اگر در جوامعی به فرزند ۱۸ ساله میگن تو دیگه مستقلی وباید روی پای خودت بایستی، هم خانواده امنیت روانی و روحی او رو تامین کرده ان وهم جامعه ظرفیت استقلال یک جوان ۱۸ ساله رو از نظر تامین شغل وحمایت وامنیت داره..متاسفانه یک دختر یاپسر در جامعه ما مثل بذر گندم بین دوسنگ آسیاب خانواده وجامعه له وخورد وخمیر شده وبهش میگن حالا تو بفکر خود باش و تو باید کاشته شوی ..در کدوم محیط و شرایط یک دانه ی شکسته، رشد کرده که از جملات کلیشه ای؛ مثل؛ تومسئول زندگی خودت هستی هم براش استفاده می کنین؟حتی جملات انگیزشی هم اینجا بی معنی ان.او کجا حق انتخاب داشته که مسئوله؟سالها درس خونده تلاش کرده در آزمون شرکت می کنه بعد میگن یک نفر میخان یا سوالات لو رفتن ،،،اوچه باید می کرده که نکرده ..دراینجا نمیشه گفت اگر تلاش کنی حتما موفقی..چون عوامل بسیار دیگه ای هستن که تلاشهاتو پودر می کنن..فقط باید گفت :تو تنها هستی وهیچ کس برای نجات تو نمیاد ..
