سلام..قبلش بگم دوستان خواهش میکنم توهین وقضاوت نکنین چون هیچکدوم از جزییات زندگی هم خبر نداریم...
من چندساله که ازدواج کردم...همسرمم خیلی دوس دارم...در حدی که اصلا طاقت دوریشو ندارم...تو زندگی مشکلات خیلی داشتم ولی بااین حال فکرااینکه کنارهم نباشیم فوق العاده آزارم میده برا همین همیشه تحمل میکردم...همیشه بش محبت میکنم...به خونه زندگیم میرسم...اون ولی خیلی درونگراست...محبت کلامی نمیکنه ولی میگه ک دوستم داره واین از چشاش میتونم بفهمم چون درددل کنیم باهم ونگام کنه دوتامون بغض میکنیم...واشک تو چشاش جمع میشه...