فراموشی ذهن

اینکه تا مدتها نشخوار فکری داشتم راجب رفتار بقیه راجب کارای خانواده همسرم و همش تو خودم می ریختم اذیت میکردم و مدتها بیمار شدم بخاطر این افکار ، و بعد به این نتیجه رسیدم جز خودم هیچکس مهم تر نیست نیومدم که برای راضی نگه داشتن بقیه تلاش کنم به درک میخواد خوشش بیاد میخواد نیاد هی ذهن و فکرمو با آدمای سمی پرکنم که چی بشه و از وقتی این رویه گرفتم انگار یه فراموشی به ذهنم حاکم شد اینکه خیلی کارای دیگران یادم نمیاد یا اگر بیاد برام مهم نیست اینکه قدرت بالاتر بالای سرمه و اون می بینه اون همه جا حواسش بهم هست و اینجوری دیگه زندگی برام سخت نمی گیره و اذیت نمیشم.