سلام چند دقیقه وقتتو بدی بهم ممنونت میشم.
الان ۲۲ سالمه و وقتی که دیپلممو که گرفتم ۱۸ سالم بود که بعدش نمیدونم چرا افسردگی شدید گرفتم و انگار رفتم تو یه دنیای دیگه و ۱۰۰۰ درجه تغییر کردم منی که اون همه فعال بودم و بیخیال الان به همه چی گیر میدم و حتی وسواس فکری شدید گرفتم ، هرکی از دوستای قدیمم منو میبینه تعجب میکنه که چرا اینطور شدم .
۴ ساله که گذشته اما من هنوز تو همون دوران موندم و باورم نمیشه بزرگسال شدم و ۲۲ سالمه و این سالامو هیچکاری نکردم حتی بیرون هم نرفتم بخاطر مشکلم ،الان میبینم اونایی که بچه بودن کلاس یازدهم و دوازدهمن وقتی میبینمشون دلم میافته پایین و میگم از اون دوران به خوبی استفاده نکردم و من یه بی عرضه ام الانم بزرگ شدم و هیچی نشدم .
نا امیدی بدی وجودمو گرفته و احساس میکنم دیگه نمیتونم برگردم و فقط به خودکشی فکر میکنم ، روانشناسم رفتم اما هیچ کدومشون هیچی بلد نیستن و دارو هم اصلاتاثیری نداره . با خانواده حرف میزنم اما اصلا گوش نمیکنن بهم و فکر میکنن چون بزرگ شدم خودم بی عرضه ام و لوسم که خودمو جمع نمیکنم اما اینطور نیست بخدا .
خواستم باهاتون به اشتراک بزارم شاید کسی حرفامو فهمید درکم کرد
