ترک شدن

خط قرمزی نداشتی خانمم خودت گذاشتی مثل اسبابازی باهات بازی کنه 

عزت نفس و اعتماد بنفست کجا رفته بود وقتی مقایسه میشدی؟!واقعا ازش بت ساختی

انگار رو یه مورچه ذره بین گرفتی فکر کرده اژدها شده 

به جایگاهی برس که اگه برگشت نشناسیش حتی اگه تنها پسر روی کره زمین بود

خب پس عزیزم به قربانی بودن ادامه بده چون همچنان دوست داری خودت رو گول بزنی. موفق باشی🤍

سرزنش نبود، راهکار مشکلت بود. فقط الان زمانش نرسیده که بهش برسی. باید زمانش برسه. فعلا شما توی انکار هستی. تا صبحم که یکی واضح بگه شما عزت‌نفس نداشتی و اسم کارهات خوبی نبوده بلکه مهرطلبی بوده گارد می‌گیری. پس بهتره زمانش بگذره تا خودت به این درک برسی 

نخواه که فراموش کنی. چرا فراموش؟ درسش رو بگیر. ببین این رابطه چی رو می‌خواسته از درون خودت بهت یادآوری کنه. تا درسش رو نگیری روابط بعد هم همین اتفاق دوباره تکرار می‌شه چون تو چیزی رو تغییر ندادی.

مثلا من توی تاپیکت متوجه شدم فکر می‌کنی باید زیاد خوبی کنی، حتی شاید اسمش رو بذاری از خودگذشتگی. باید بشینی ببینی چرا این کارها رو براش می‌کردی؟ می‌خواستی هرجور شده بمونه؟ می‌خواستی اونم به تو مهر و محبت کنه در قبال خوبیای تو؟ یا هر دلیل دیگه‌ای. ولی دلیلش خیلی مهمه که با خودت صادق باشی که بتونی ببینی ضعفت کجاست که خودت رو نمی‌بینی و یکی دیگه رو به خودت ترجیح می‌دی.

یا بشینی فکر کنی بدون این که خودت رو گول بزنی، که آیا این رابطه نیاز عاطفی من رو برطرف می‌کرد یا نه؟ اصلا هدفم از رابطه چیه؟ آیا این رابطه دقیقا هدف من رو برطرف می‌کرد یا من همچنان تو رابطه بودم ولی کمبود خیلی چیزا رو حس می‌کردم. اگر این‌جوریه پس‌ چرا ادامه دادم و خواستم به زور رابطه رو نگه دارم و خلاصه سوالای مختلفی که از این رابطه می‌تونی از خودت بپرسی. طرفت رو ول کن و تو فکر اینکه فراموشش کنی یا هرکاری که به اون مربوطه رو بکنی، نباش. بجاش بیا ببین خودت کجاها ضعف داری و رو خودت کار کن. بعدش اون آدم و رابطه خود به خود دیگه برات مشکل نیست 

عزیزم من دقیقاهمین حسوتجربه کردم بده آدم صدشوبزاره برای یکی که بعدبفهمه لیاقت نداشته خیلی حس بدیه

نتونستم فراموش کنم.ولی فقط سعی میکنم به بدیهاش فکرکنم ازش کینه بگیرم.خواهرم که همیشه میگه بایدیکی بزاری بیادتوزندگیت اینوراحت فراموش میکنی امانمیتونم.ولی اگرواقعاعشق بوده نمیشه فراموش هیچوقت.فقط سعی کن ازش به بدیهاش فکرکنی همین

آره زمان آبی میمونه روی آتیش.کم کم سردمیشی خودت هرچقدرم هم دوسش داشته باشی کم کم میشه یه خاطره گوشه ذهنت.سعی کن خودتومشغول کنی به کاری